W poszukiwaniu pierwszych oznak wiosny

Marzanna jest znana w Polsce od wieków. To bogini słowiańska, która była symbolem zimy i śmierci. Stąd właśnie wzięła się nazwa kukły, którą niszczymy w pierwszy dzień wiosny, a zwyczaj jej topienia lub palenia jest znany od dawna. Jeszcze w czasach pogańskich topienie marzanny odbywało się w czasie Jarego Święta, aby przywołać wiosnę. Czynność ta miała także przynieść dobre plony w danym roku.

Kukła marzanny wykonywana była ze słomy, płótna i licznych ozdób (korali i wstążek). Najpierw po wszystkich domach na wsi obnosiły ją dzieci, które dodatkowo trzymały w rękach gałązki jałowca. W trakcie tego obrzędu marzanna była wkładana do każdego mijanego zbiornika z wodą, co miało symbolizować jej podtapianie.

Topienie marzanny to dziś bardziej zabawa niż obrzęd. Również uczniowie klas 1a, 2a oraz 2b postanowili podczas wspólnego pochodu z marzanną poszukać pierwszych oznak wiosny. Nasza marzanna została wykonana ze słomy, skrawków papieru, styropianu, kwiatów oraz drewna. Dzieci przeszły z nią oraz gaikiem, który dekorowany był bibułą podczas spaceru, aby pokazać wszystkim, jak bardzo już tęsknią za wiosną i nie chcą już zimy. Marzanna została symbolicznie zamoczona w wodzie, jednak ze względu na dbałość o środowisko powróciła z nami do szkoły.

Zapraszamy do galerii.

Galeria

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *